Terwijl de PVV een meldpunt start om overlast te melden van de Europese oosterburen, is er in Rotterdam een echtpaar aangehouden voor het uitbuiten van Polen. Ook in Brussel is men boos. We maken ons druk om het ijs. Wel of geen Friese Elfstedentocht, de grachten op of toch binnen blijven?
Heerlijk Helder Holland. Of helder, laten we het tolerant noemen. De tekst bij de beelden van de laatste ‘Nederland van boven‘ laten me niet los. ”We zijn trots op onze ‘tolerantie’. Maar als het aankomt om de stukjes grond zijn we niet zo tolerant als we ons doen voorkomen. ‘Ieder afgemeten stukje Nederland is eigendom van iemand.’ En we gaan ervoor naar de rechter als de schutting scheef staat.” Deze tekst zegt veel, heel veel, over de Nederlanders.
Een vlakte van 41.528 km², waar 16.739.082 mensen wonen. In 2010 telde men 7.172.436 woningen. Ruimte zat in een toch wat klein land. Waar zo’n 403,08 km² per persoon beschikbaar is. Zo ongeveer een de grootte van een eigen Nationaal Park Oosterschelde voor iedereen. Ruimte zat toch? Toch is de Nederlander niet meer zo tolerant.
Tolerantie is een latijns woord en betekend ‘verdraagzaamheid jegens andersdenkenden of met betrekking tot afwijkend gedrag’. Iets waar ik eerder over schreef. Iets wat te ver te zoeken is met meldpunten, politieke anti-partijen en overbodige nadrukken op datgene wat er gewoon is. En dus iets waar ik -zoals het er nu naar uitziet- waarschijnlijk vaker over zal nadenken.
Een meldpunt voor diversiteit, verschillen en aanvullingen is er niet. Want ze zijn er gewoon. Net als al die 16+ miljoen mensen en hun schuttingen. Helaas lijken er wel steeds meer initiatieven te ontstaan om de verschillen te benadrukken, ieder op hun eigen manier. Jammer, want we zijn allemaal gewoon inwoners. Met hun eigen stukje grond, schutting, huis en alles wat daarbij hoort. Het is er gewoon. Alstublieft.
